Deze week werd ik verrast door een artikel in Broadcast Magazine. De twee sidekicks van "Evers staat op", Niels van Baarlen en Rick Romijn, pleiten voor een Marconi-award voor de beste sidekick. Ik raakte geërgerd door het feit dat zij zelf, voor wat zij zelf doen, een prijs willen uitroepen.
Ik lees in het artikel dat zij vinden dat ze heel belangrijk zijn. Daar kan ik nog inkomen omdat zij het met veel passie doen. Maar het wordt ziek omdat zij vinden dat wij het ook belangrijk moeten vinden. Alsof ze naar de bruiloft van hun beste vrienden mooier gekleed gaan dan de bruid.
Nu ben ik helemaal geen aanhanger van "de sidekick". Al helemaal niet van deze jongens. Giechelend als een stelletje "meiden". Mijn tegenactie zou zijn: Geen award maar een openbare taakstraf voor de beste sidekicks.
Zij hebben in ieder geval behoefte gekregen aan erkenning van hun prestaties. Dit morren aan de verhoudingen lijkt me het begin van het einde van het programma. Goed nieuws voor mij. Dan zou ik mijn held, Edwin Evers, direct een plekje aanbieden bij VirginiaHilversum. Maar dan maak ik de studio wel wat kleiner zodat er maar één persoon tegelijk in kan.
Hiernaast staat de hit van Jellybean Benitez. Dat doe ik omdat dit de hit is van Jellybean Benitez! Maar wie schreef dit lied? En zong in het achtergrondkoortje? Heb je haar ooit horen huilen als het werd aangekondigd als "De geweldige Jellybean met sidewalk talk!". En Guus Meeuwis dan, met alle eer voor "Hero" E.a.
That's life Jim!