The Gloomys met I'm a Bum
Wanneer is iets Goud? En ook belangrijk; Wanneer niet!
Het was ergens rond 1975 en de hele familie Verstraten ging winkelen bij Ger de Roos. Dat was de platenzaak op de Stationstraat. Iedereen mocht een plaat uitzoeken. Tussen de singletjes vond ik mijn "goud". Afluisteren hoefde echt niet want ik wist bij voorbaat al dat dit supergoed was. Maar helaas pindakaas; mijn goud bleek houtskool te zijn. Wel erg dat ik zo weg was van dat platenhoesje. Wat bewoog mij om een harige vent zo mooi te vinden. Het hondje was natuurlijk lief en de kleur mooi. Oranje is nog steeds mijn favoriete kleur, uitgezonderd op Koninginnedag en de WK's en EK's.
Op de leuke website van Mike Timmer kun je lezen hoe hij het goud en zilver probeerde te ontginnen. Toch denk ik dat er absoluut veel goud in de prullenbak verdwijnt alleen omdat het niet opgemerkt wordt door de mensen die de sleutelposities bezetten. Zij maken van goud goud. En dat tweede woord goud is helaas ons goud. En dat geldt niet alleen voor muziek.
Een stapje terug weer in de tijd. Ik zat op zwemles in de Kapelstraat. Ik was rond 7 of 8 jaar en zat zo'n beetje op het niveau van afzwemmen voor B. Net naast het dammetje in het diepe zwom en speelde ik vaak. Een ander ventje had daar een raar spelletje bedacht. Hij liet zich naar de bodem zakken en zette zich weer af naar boven. Een minuutje of wat. Heel veel kinderen keken ernaar en gingen verder. Ik ook, ik hield niet zo van onder water, dus ik speelde niet mee. Opeens veel rumoer, een moeder, een badmeester en ze trokken het jochie op de kant. Hij was per ongeluk in het diepe gesprongen. Zonder dat ik er erg in had en zonder dat hij wat zei of riep, maar ik had hem kunnen en moeten redden. Hier lag 's werelds allergrootste goud.