Als ik...
Als ik een babyhondje een naam kan geven omdat hij nog geen naam heeft, dan bedenk ik een passende. Als ik mijn afstandsbediening een naam wil geven, dan bedenk ik een passende. Als ik een baby zou krijgen dan bedenk ik een naam, een passende. Als ik haar Madonna noem dan zegt dat iets over mij en mijn verwachtingen van mijn dochter. Maar stel nu dat ik een dochter adopteer en zij ís Madonna. Dan zou ik waarachtig een trots vader zijn... Ik zou haar stimuleren nog beter en succesvoller te worden. Sorry voor de overdrijf. Ook iets aardiger trouwens. Ik zou haar niet aanmoedigen om nederlandse carnavals-liedjes als haar repertoire te maken. Of oostenrijkse tirolers te gaan opnemen.
Dus, je kunt een naam bedenken in de geest van, of je adopteert iemand met naam. In beide gevallen schept het verwachtingen en verplichtingen. In het geval van de adoptie nog wat meer.
Als ik een radiozender zou oprichten om Nederlandstalige muziek te gaan draaien moet ik haar wel een naam geven. Ik zou haar Radio Decibel kunnen noemen, vind ik namelijk gaaf klinken. Als mijn hoofd vol zaagsel zit zou ik het doen. Maar de naam Decibel hoort bij nieuwe muziek. Internationaal uitgaan op de radio. Snel, gelikt en vooruitstrevend. Daar horen medewerkers bij die werelds denken. Met beide benen in het uitgaansleven. Trendzettend. Met het logische zwaartepunt op de avond, nacht en weekend. Met enorme kansen op een grote aanhang.
Als je wat anders doet met de zender moet je haar geen Radio Decibel noemen. Dan zoek je problemen.