Alanis-Morissette
Hoor ik een liedje heb ik er gelijk beelden bij. Soms puur assiociatief soms veroorzaakt door de makers zelf. Op dit moment luister ik naar het Cocktail Trio met Kangoeroe-eiland en bij die piew piew piew piew piew piew zie ik Paus Benedictus XVI een wandelingetje maken, heel kordaat stappend. Geen idee waarom en waar het vandaan komt.
Vanuit Parijs is de Brit Charlie Winston bezig zijn album Like a Hobo te promoten. Met de maanden juni en juli concerten door heel Frankrijk. Op 4 juni treedt hij ook nog even hier op, in Paradiso... Ik weet niet of hij in Nederland al op de radio gedraaid wordt en of je het dus al kent maar ik word er zo blij van. Zonder zon schijnt de zon. Ik zie een zwarte man voor me met losse flapperende wangen. Weer geen idee waarom en zoals je op het filmpje ziet klopt het voor geen snars.
Een jaar of 60 geleden winkelden mijn vriendin en ik in Maastricht. Na haar twintig schoenenwinkels, boekwinkels en kunst vond ik het tijd voor de Free Record Shop en ik stuitte op Alanis Morissette met Jagged Little Pill. "Yes hee, yeah", floepte ik zeer opgewonden. Ik was als een kind zo blij. "Kijk hier is Alanis Morissette". "Nou leuk voor je, maar wie is Alle Morres" "Nou, die ken je wel joh, dat is die van de fanfare met die drol!"
Wat is deze cd toch geweldig goed. Nog steeds!