Toch kon ik het weer niet laten. Even flippen met m'n zender en liedjes. Illegaal uitzenden dus. En toen ging de bel...
Ik dacht dat ik ouderwets in de boeien geslagen werd door een speciale eenheid van de politie. Helemaal in het bruin, met oortjes en microfoon. Het was 25 jaar geleden, niet weer hè. In plaats van mij te pakken, gaven ze een pakje. Wat een schrik zeg en er gingen allerlei stofjes door mijn hoofd die niet lekker voelden. Dat ik nog leef is een wonder.
Een tijdje terug had ik op internet een meisje gevonden die uitblonk in creativiteit en muzikaliteit. Vroeger had je Bjork als vaag type, ook de nederlandse Bloem de Ligny deed gek.
Maar deze Camille zweeft niet. Ze staat met beide voeten op aarde. Zij maakt muziek zoals je nauwelijks nog meemaakt. Met energie en pret. Dit blogje is dus speciaal voor Camille. Camille. Camille. Camille. Camille. Camille. Camille. Camille.
De bruine mannen aan de deur waren van pakketservice UPS en brachten drie CD'tjes die ik weken eerder in Frankrijk had besteld. Inderdaad van Camille.
