De Philips B7X63A
In een vorig stukje noemde ik dat onze lieve zoon het geheugen had gewist van een computerspelletje. En al mijn in maanden opgebouwde scores waren foetsie.
Hoewel ik altijd denk dat ik vroeger alleen maar lief, gehoorzaam, meegaand, braaf e.d. was, was het rond mijn 15e. Een vriend van mij was druk bezig met drie meter amateuren. Op zijn dak een grote mast. Een Fuba richtantenne met rotor. Het was altijd leuk om met hem ook via de radio te spreken. Half Nederland bestreek hij. Als je over de radio draaide herkende je zijn zender direct. Kraak en brom. Klappies deden het tijdelijk verminderen. Hij deed het met een buizenzender. En dat wilde ik ook graag. Met het uiteindelijke doel een QQE0312. Op zoek naar onderdelen stuitte ik op onze zolder op een oude buizenradio. Daar kon ik wel wat van gebruiken. Geen zorgen of de onderdelen stuk waren want de radio deed het nog prima.
Wat keek mijn vader ontredderd toen hij vernam dat zijn trots en collectors-item aan gruzelementen lag. Toen hij het zag kon hij alleen maar hulpeloos onverstaanbaar mompelen. De eerste radio na zijn trouwen. Wat ben ik blij dat ik zo'n lieve vader had want hij had mij het leven kunnen ontnemen. Maar hij deed het gelukkig niet.
Verder had ik nog te maken met een antenne-verbod. Mijn vader wilde geen antennes op het dak. Ik dacht, als het niet op het dak mag, mag het wel door het dak. Ik had een mast van 9 meter gekregen van een vriend. Op mijn fietsje naar een andere vriend, opa, en de zevengaten boor geleend. Dakpannen eraf, gat geboord, vraag me niet hoe maar levend die loodzware topzware mast door het gat gekregen, met touw vastgemaakt aan de dakspant en met tape en 4-dubbel gevouwen vuilniszakken de dakpannen vervangen. Het was met een drie elements antenne richting Amsterdam. Oeit spannend zeg, eerst moeder die het zag en toen vader. Ik had werkelijk het idee dat het een kans maakte om te mogen blijven staan. Als je er aan schudde bleef het best goed op zijn plek namelijk. En met de uitzendingen van de piraat radio 538 in het bos had ik grote ervaring met het vastknopen van nog langere pijpen aan boomtoppen. Eigenlijk was ik dus een expert.
Huilend begreep mijn pep's dat er een serieuze behoefte groeide en zo kreeg ik toch toestemming om mijn gebied bovendaks uit te breiden. Mits met een bescheiden pijpje. En een restauratieplan.
De buizenradio is helaas voor niks gesneuveld. Met een explosie is mijn werk tot een einde gekomen. Het pijpje aan de schoorsteen is met verschillende generaties techniek erin, altijd gehandhaafd gebleven. Toen ik mijn ouderlijk huis verliet is het pijpje steunpaal van een boom in de tuin geworden. Hij staat er nog steeds, toen steun nu toeverlaat en nostalgie.
Mijn vriend op de drie meter band heette "de Amstel" Later heeft hij mede de Hilversumse muziekzender Radio Randstad opgezet onder zijn dj-naam Tom Wilson.